Loucas schreef een theatermonoloog waarin hij de woorden van 2 grote dichters Odysseas Elytis en Guillaume Apollinaire weeft tot een totaalbeleving waarin film, muziek en eigen ervaringen naar een apotheose voeren.

Film: Amir Fahimnia

Er is nog hoop schrijft Odysseas Elytis, Grieks Nobelprijswinnaar voor literatuur in 1979. Misschien ben ik wel de laatste die zijn aanspraken doet gelden. Maar waar te beginnen? Door welke ogen ga ik kijken? Wat is nog werkelijk? Elytis kijkt door de geschiedenis heen met de ogen van de tuin. Het verloren paradijs maar ook zo simpel als de tuin waarin we onbegrijpelijker wijs zijn grootgebracht. De tuin ziet wat ik niet meer zie.

Met een zelfde problematiek worstelt de Franse dichter Guillaume Apollinaire in de Eerste Wereldoorlog. Hij schrijft vanaf het front: mijn lieve Madeleine ik zit hier al negen dagen onder de grond zonder eten en drinken. Besta jij werkelijk of is er enkel de bleke maan die ik zie? Schrijf mij woorden, zoveel mogelijk nieuwe woorden, zing me een lied in dit landschap van woede.

Ik geef een performance in woord en beeld. Het is een biecht, een botsing met de tijd. Ik laat vier filmpjes zien die ik gemaakt heb, draag voor uit het werk van Elytis en Apolliniaire en toon mijn laatste grote doeken om het niet zien te bezweren.
Loucas van den Berg

It has been great, fascinating and instructive. There was such a strong energy!

Alessandro

Een prachtige voorstelling vol dynamiek. Pure schoonheid in woord, beeld, muziek en beweging. Wat een diversiteit aan invalshoeken om een gedicht tot leven te brengen. Een waar kunstenaar aan het werk.

Dominique

Doordat ik de voorstelling nu voor de tweede keer gezien heb kan alles dieper tot me doordringen.

Jan

Dit was een oproep om vanuit je essentie te leven en tot de kern van het leven door te dringen.

Sonja

Wat een licht en schoonheid. Aanvankelijk ken je het meisje met het lichtblond golvend haar niet, maar als ze voor de derde keer genoemd wordt springt er iets in mij op: daar is ze weer! Ze tekent het paard  in het zand, in de lucht. De tuin die ziet, het verlangen naar volmaaktheid, het stroompje water, donkerblauw met vonken.

Annemarie

Meerdere lagen van liefde, schoonheid, vreugde en pijn werden aangeraakt en blootgelegd. Indrukwekkend de wisselwerking tussen multimedia, het gesproken woord en de schilderkunst zelf. Voor even waren we te gast in het atelier van Loucas waarin dit alles schitterend samenkwam.

Ronald

Ik voelde me opgenomen in een indrukwekkende overvloed van schoonheid in beeld, woord en geluid. Loucas liet me ervaren hoe het is om te kijken in de kleuren ook door de prachtige filmpjes. Deze performance zal nog lang in me doorwerken.

Fernande

Ik ben er stil van, zoveel heeft het aangeraakt. Dank voor het creëren van het prachtige boekje met woorden en beelden uit de premiere. Zo kan ik rustig nagenieten en nog eens teruglezen over wat ik vandaag ervaren heb.

Veroni

Het was heerlijk om even onderdeel te zijn van een veld vol met vloeibare warme, aanwezigheid voorbij woorden, vorm. Door iets wat jou raakt Loucas, werden wij aangeraakt.

Jeanette

Uitgave in kleurdruk ‘De tuin ziet’

Na afloop van de voorstelling was een uitgave in kleurdruk te koop met een compilatie van woord- en beeldmateriaal uit de première van 6 november 2016. U kunt de uitgave vanaf nu online bestellen.
AMEG